یک قدم نزدیک دیگر

قدم های نزدیک ، نزدیک تز 

به رویای حضور 

به فریادی از ته ته ته 

به ساختن 

آیا می توانم از این بی حوصله تر و پر آرزو تر باشم ؟

او هم آمد 

 او هم رفت ، بازگشت بدون رسیدن به کام

نخواستم یا نتوانستم ؟

مهم گذر من و خاموشی دوست داشتنیست که نمی خواستمش

او تمام شد و رفت پی کارش

حالا 

آینده 

مال من است ؟

 اگر فکر می کنیم که اشک مرا خواهید دید 

اگر فکر می کنید با حرفهایتان خرد خواهم شد 

اگر فکر می کنید حتی ذره ای از من بهترید 

بدانید و آگاه باشید 

که

سخت در اشتباهید 

سخت

حالم داره به هم میخوره 

دلسوزی نمیخواما

اصلا

تو فکرم که یه اسم جدید واسه خودم پیدا کنم

به محض اینکه بتونم عوضش می کنم

و دیگه به ایران بر نمی گردم

من من من

به یاد آوردم

نمی خواستم , تو به یادم آوردی

همه گریه هایم را , اشک ها , دیوار ها , مشت هایم را

که تو , همین خودت , باعثشان بودی

من تو را بخشیدم , ...ده بودم و باز

تو مرا مجنون فراموشی های دیروزم

و نگاه بی احساس فردایم 

و گنه کار

و بی پایان

کردی

همچنان که کرده بودی ام

ولی من باز هم

تو را

می بخشم

 

حرفی نمیزنم

هیچ چیز نمی گویم

زمان همه چیز را ثابت خواهد کرد

خواهیم دید

بیدار شد

شاید هم خوابش نبرده بود

ساعت روی دیوار : ساعت 3 صبح

یه دستی رو موهای پسر توی آینه

بارونیش رو پوشید

در رو قفل نکرد

توی خیابونی که چراغاش کم و بیش روشن بودن و قطرات بارون رو می تونستی تا شعاع 20 سانتی لامپ ببینی انگار که دوربین پشت سرش روی زمین باشه برگشت یه نگاهی کرد

یقه بارونی رو داد بالا

و

رفت

پشت سرش رو نگاه نکرد ؟ کرد ؟

دوربین جای دیگه ای بود

بعد چندین و چند سال و ماه 

نامه هایی بودن که پشت در اتاقش جمع شده بودن

توشون نوشته بود ؟ ننوشته بود ؟

دلیل رفتنش رو می پرسید

دلیل رفتنش رو

باد ...

 

مانند باد

پر از غرور

پر از قدرت

پر از تجربه ی باز کردن در هایی شاید بسته به هدفی

پر از سرک کشیدن به اتاق هایی با پرده های کشیده و سازهای خاموشی

پر از نگاه های سریع و تصمیم هایی سریعتر

پر از فریاد

پر از بردن کلاه گیس از سر رییس بانک

پر از بردن نامه موشکی کودکی به دانشگاه خیالات

پر از همه چیز  و بدون هیچ

بدون ریشه

خوش به حال باد

خوش به حال باد

 

آن چیز در ما فرو رفته بود

عمیق عمیق تا ذات

آمدند

تلاش برای در آوردن چیز شروع شد

تا چیز خودشان را در ما فرو کنند

پس زدیم و مقاومت

در این گیر و دار که دو چیز بین ما و بیرون مانده بود

از آن سو آنهای دیگر آمدند

آنها هم خواستند تا چیزشان را در ما فرو کنند

تصور کن

3 چیز با هم

و ما .... می شویم

چیز = فرهنگ

چشم به ........

 

نگاه خیره به دستانش

 

نگاه خیره به دستانم

 

چشمها مات شدند

 

آب ها می ریزند

 

اندامم هوسناک است

 

زیبا بودم ؟

 

زیبا خواهم شد ؟